Łóżko-Janusz Leon Wiśniewski

Włóczykijkowa książka z przygodami. Jednak ciesze się, że ją przeczytałam.

Książka to zbiór opowiadań poruszających bardzo ważne tematy. Miłość, śmierć, nienawiść, zazdrość, tęsknotę.
Autor te wszystkie uczucia ubiera w piękne słowa.

Książkę przeczytałam jednym tchem. Jednak zdecydowanie moim ulubionym opowiadaniem jest pierwsze i zarazem tytułowe.
Czemu własnie ono? Bo jako jedyne ma szczęśliwe zakończenie.
Tytułowe opowiadanie, którego bohaterką jest młoda kobieta o imieniu Anna. Anka siedzi na swoim łóżku, w błękitno-białej pościeli i wspomina pewne pamiętne 2 tygodnie na Seszelach, podczas których starała się zapomnieć starą miłość i odnalazła nową.


Literatura raczej kobieca, nie skłoniła mnie do głębszych przemyśleń, no może z wyjątkiem tego, że miłość jest uczuciem chwilowym i niczego nie mamy na zawsze. 
Mam nadzieje, że autor się myli.

Christopher Moore - Błazen

   Autor został mi polecony jako pisarz obdarzony dużą dozą poczucia humoru, gdy tylko dostrzegłam na półce charakterystyczną okładkę nie mogłam się powstrzymać przed zabraniem jej do domu.

   Iii...jak wielkie było moje rozczarowanie. Owszem humoru jest dużo, jednak jest on grubiański i bardzo rubaszny. O czym jest książka? Jednym słowem o chędożeniu, bo to słowo pada w niej chyba najczęściej. W pewnym momencie miałam wrażenie, że autor na siłę wciska te nieprzyzwoite słówka, by pokazać nam jaki to on odważny i wyzwolony. Czasami faktycznie dosadne słownictwo jest wskazane, a tu zwyczajnie zaczyna męczyć i nudzić. 

   Pozycja jest parodią "Króla Lear'a" Williama Shakespeare'a i o ile sam dramat mnie bardzo wciągnął, to ta książka już nie. Faktycznie pojawiają się ciekawe wątki, mnie zasadniczo zainteresował jeden. Dodatkowo żadnych atutów w książce nie dostrzegłam. 

Jestem ciekawa czy pozostałe książki pana Moore są tak samo kiepskie? Jednak chyba wolę żyć w niewiedzy, niż znów marnować czas na kolejny bubel. Jednym słowem nie polecam.

I jestem bardzo ciekawa waszych wrażeń po lekturze książek tego pana.

Autor: Christopher Moore

Tytuł: Błazen

Wydawnictwo: MAG

Liczba stron: 397

Moja ocena: 2/10

Harry Potter i Czara Ognia - Rowling Joanne K.

   Ciąg dalszy nadrabiania zaległości z dzieciństwa. Troszkę mnie przeraziła objętościowo ta książeczka, bo nie przepadam za takimi opasłymi tomiszczami, są strasznie nieporęczne i nie można ich zawsze mieć przy sobie. 


   I to by było na tyle jeśli chodzi o wady. Uwielbiam to jak autorka przypomina pewne wątki z poprzednich części, robi to tak zwięźle, że jestem w stanie bić jej pokłony. 
Książka strasznie wciąga, nie mogłam się oderwać, czas płynął mi przy niej zdecydowanie za szybko.
Fabuły streszczać nie będę, a jeśli jeszcze znajdują się takie 'dziwadła' jak ja, które nie czytały to koniecznie musza nadrobić zaległości.


Tytuł: Harry Potter i Czara Ognia
Autor: Joanne K. Rowling
Wydawnictwo: Media Rodzina
Liczba stron: 766
Moja ocena: 10/10

Janusz Rudnicki - Śmierć czeskiego psa

   Gdy zobaczyłam tę małą książeczkę samotnie stojącą na bibliotecznej półce zapragnęłam ją przeczytać. Miałam wrażenie, że nie jest to nasze pierwsze spotkanie  i faktycznie najprawdopodobniej widziałam ją już wcześniej, bo książka znalazła się w finałowej 7 walczących o Nike w roku 2010.
   Skoro tak znamienite osobowości zwróciły uwagę na tę pozycję jak mogłam nie zrobić tego ja? Książka składa się z kilkunastu historii, w których głównymi bohaterami są bardzo różne osoby, począwszy od pechowego wyprowadzacza psów, poprzez samego autora, ale na kartach znajdujemy też 'biografię' Andersena i Almy Mahler. 
   Autor zauroczył mnie od pierwszej strony, swym kunsztem literackim oraz pomysłowością. Pięknie ubiera w słowa najzwyklejsze sytuacje. Rudnicki jest mistrzem groteski. Często podśmiewałam się pod nosem z perypetii bohaterów. Śmiech miesza się tu z zadumą, śmiercią i łzami. 


Ufam, że to nie moje ostatnie spotkanie z panem Januszem. A wszystkim, którzy jeszcze nie znają polecam, trzeba koniecznie przeczytać. Kolejny dowód na to, że nasza rodzima literatura ma się całkiem dobrze.


Autor: Janusz Rudnicki
Tytuł: Śmierć czeskiego psa
Wydawnictwo: WAB
Liczba stron: 205
Moja ocena: 10/10 

Salon Ciekawej Książki

W dniach 9-11 grudnia w Łodzi swoje święto miała książka. A to za sprawą Salonu ciekawej książki. 
Pojawiło się wielu ciekawych gości, zaplanowano liczne dyskusje, spotkania z pisarzami i oczywiście książki tańsze o 20%.

Nie mogło mnie tam zabraknąć!
Zaskoczyła mnie ilość wydawnictw, o większości nigdy wcześniej nie słyszałam, i fajne było to, ze można było podejść, porozmawiać, zapytać.
Widać było, że wydawnictwa starały się dotrzeć do najmłodszych. Na stoiskach znajdowało się wiele kolorowych książek przeznaczonych dla dzieci. I ku mej ogromnej radości dzieci było na prawdę na tych targach dużo.
A ja cała siłą woli powstrzymałam się od zakupów książkowych.
Za to kupiłam to: 

Magnetyczne zakładki do książek. Wyglądają trochę jak fiszki i taką rolę mogą oczywiście pełnić.

Nie mogłam przecież nic nie kupić.

Kilka zdjęć pochodzących z FB.

Zapraszam do odwiedzenia źródła:

http://www.facebook.com/SalonCiekawejKsiazki

...

Znalazłam dziś niesamowicie ciekawy blog.
Nie rozumiem ani słowa, jednak z przyjemnością patrzę na zdjęcia.
Zapraszam serdecznie do oglądania, szkoda, że autor zaprzestał działalności :(
http://anonyme-bookoholiker.de/blog/?cat=48&paged=20

I wiele, wiele więcej...

...

Ostatnio mam strasznego czytelniczego lenia.
Zalazł mi za skórę i nie mogę się go pozbyć.
Przeczytane książki też nie mogą się doczekać recenzji.
Jednak żeby nie było, że zupełnie nic nie robię to 'tworzę' biżuterię.
Niestety zdjęć nie umiem robić :/

Oczywiście rzeczy można przygarnąć ;)

Give away na bepositive.pl

Na stronie http://bepositive.pl/give-away/giveaway-zestaw-do-bizuterii-z-grafika.html można znaleźć wszelkie informacje co do rozdania. 

Zachęcam do udziału jak i do tego aby odwiedzić sklep http://beads.pl/  

Październikowy stosik

Stosik w 100% biblioteczny bo skoro mam pod nosem taki przybytek obfitujący w różne ciekawe pozycje to grzechem było by nie korzystać.

Stosik skromny i może pozycje nie należą do najambitniejszych ale zdecydowanie mam ochotę na lekką literaturę.

Od góry:

1. R. Webster "Feng szui dla początkujących". Jestem nadal na etapie przemeblowań w pokoju, może dowiem się czegoś ciekawego.

2. G. Weston "Cięcie. Opowieść o chirurgii". Gdy tylko zobaczyłam tę książkę wiedziałam, że muszę ją wypożyczyć. Od dawna miałam na nią chrapkę.

3. Ch. Moore "Błazen". Sporo słyszałam o książkach tego pana w końcu postanowiłam sama zweryfikować czy jego twórczość przypadnie mi do gustu.

4. J. K. Rowling "Harry Potter i Czara Ognia". Sama nie wiem jak to się stało ale zostałam fanką Harrego.

Joanne Kathleen Rownling - Harry Potter i Więzień Azkabanu

Za sprawą mojego chłopaka stałam się nie tylko fanką fantastyki ale i Harrego Pottera, który zauroczył mnie dopiero w wieku średnio zaawansowanym ;)

To moje trzecie spotkanie z Harrym i jego przyjaciółmi. Tym razem na życie Harrego co prawda nie dybie Lord Voldemort jednak i tak czycha na niego wiele niebezpieczeństw. Między innymi Syriusz Black,który zamordował jego rodziców i uciekł z najmroczniejszego więzienia by dokończyć dzieła zagłady. 

Jednak jak się okazuje nie zawsze jest tak jak nam się wydaje. Zakończenie zaskakuje i pozostaje w pamięci. 

I oczywiście magia, latające miotły, cofanie się w czasie, Miodowe Królestwo itd. Ta książka niewątpliwie ma coś w sobie, coś magicznego bo potrafi oczarować czytelnika w każdym wieku. 

Tytuł: Harry Potter i Więzień Azkabanu

Autorka: Joanne Kathleen Rownling

Wydawnictwo: Media Rodzina

Liczba stron: 457

Moja ocena: 9/10

Anna Brzezińska - Opowieści z Wilżyńskiej Doliny

To moje drugie spotkanie z Anna Brzezińską, pierwsze było przelotne, ponieważ było to tylko krótkie opowiadanie w zbiorze opowiadań, to natomiast było zdecydowanie dłuższe i mogłam dokładniej przyjrzeć się twórczości autorki. 

"Opowieści z Wilżyńskiej Doliny" to zbiór opowiadań, powiązanych między sobą postacią Babuni Jagódki, osadzonych w Wilżyńskiej Dolinie i teoretycznie ułożone chronologicznie, jednak równie dobrze każde mogło by żyć własnym życiem w oderwaniu od całości.

Zanim zaczęłam czytać tę książkę postanowiłam zapoznać się z waszymi odczuciami o niej i wszędzie spotkałam się z pochlebnym zdaniem, a kurcze mi się ta książka sama nie wiem czemu nie podobała. Może nawet nie tyle nie podobała co zabrakło mi w niej czegoś i nie mogę, z czystym sumieniem napisać, że czytałam ją z zapartym tchem. 

Babunia Jagódka to na pierwszy rzut oka niepozorna starowinka, mieszkająca w chacie za wsią. Jednak mieszkańcy owej wsi dobrze wiedzą, że lepiej z nią nie zadzierać bo to potężna czarownica, która jeśli ktoś ją zdenerwuje potrafi nieszczęśnika zamienić w osła albo i coś jeszcze gorszego. W związku z tym miejscowi przezornie schodzą jej z drogi. Babunia chce tylko jednego: świętego spokoju. Jednak nie zawsze jest jej on dany. A to wioskę nawiedzają grasanci, a to proboszcz podrzuca jej osieroconą córkę młynarza, a to znów do wioski przybywa nawiedzony kleryk, który pragnie spalić czarownicę na stosie. Oj, nie ma Babunia Jagódka chwili wytchnienia. Pełne ręce roboty ma nasza czarownica a przecież jeszcze musi znaleźć chwilę na swawolenie z mężczyznami pod postacią młodej i pięknej. 

Mimo całej sympatii do Babuni, która jest postacią arcy ciekawą moim ulubionym opowiadaniem jest to, w którym główną rolę gra Kot Wiedźmy.

Książka mimo lekkiej formy porusza kilka poważnych wątków i zmusza do zastanowienia. Dodatkowo ukazuje ciekawe zależności wioskowe, ksiądz często z ambony pomstuje na wiedźmę ale sam chodzi do niej po znakomite czopki.
Wszyscy zachwalali humor jakim naszpikowana jest książka, ja niestety nie wybuchnęłam żadną salwą śmiechu podczas lektury. Owszem były zabawne momenty, jednak żaden nie rozbawił mnie do łez.
Jestem ogromnie wdzięczna autorce, że tak zgrabnie w swą opowieść wplotła bliskie nam a zapomniane strzygi, skrzaty, utopce, mamuny i wiele innych straszydeł, które są charakterystyczne dla naszej Słowiańskiej kultury a jakoś zupełnie pomijane.

Książkę przeczytałam w ramach akcji Włóczykijka.

Cieszę się, że miałam okazję spotkać się z rodzimą fantastyką i poznać bliżej twórczość autorki. Mimo, że mnie książka nie zachwyciła to uważam, że jest bardzo dobra i powinna dalej wędrować i rozpowszechniać imię Babuni Jagódki ;)

Tytuł: Opowieści z Wilżyńskeij Doliny

Autor: Anna Brzezińska

Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza Runa

Liczba stron: 372

Moja ocena: 6/10

Zupełnie z innej beczki

Nastała jesień a mnie rozpiera chęć uczynienia czegoś. Moje plastyczno manualne ciągoty się odezwały i ich rezultatem jest taka oto właśnie filcowa podkładka.

Jako, ze ja jako matka jestem mało obiektywna to Was proszę o ocenę.

David B. Coe - Robin Hood

Książka pana Coe powstała na podstawie scenariusza do filmu o Robin Hoodzie z Russellem Crowe w tytułowej roli.
Zjawisko pisania książek na podstawie filmów wydało mi się bardzo intrygujące i postanowiłam sięgnąć po ten tytuł. 

Książka choć nie do końca wiernie oddaje historię okazała się bardzo bogatym źródłem informacji, dowiedziałam się z niej bardzo wiele o losach Anglii. Była też powodem do doczytania pewnych informacji z innych źródeł. 

Postacie są barwne, a akcja wielowątkowa. Jeśli ktoś spodziewa się opowieści o banicie i jego walce z władzą to się zawiedzie. Scen walki nie ma wiele ale są one bardzo dobrze napisane. 

Książkę czyta się na prawdę szybko i lekko a zakończenie na prawdę zaskakuje. Gorąco polecam.

Tytuł: Robin Hood

Autor: David B. Coe

Wydawnictwo: Amber

                                                                         Liczba stron: 274

Andrzej Pilipiuk - Oko Jelenia. Droga do Nidaros

Kilka razy miałam okazję zobaczyć tę książkę na innych blogach i gdy przypadkiem ujrzałam ją w bibliotece postanowiłam przynieść do domu i przeczytać. I była to dla mnie dość trudna lektura.

Nota z okładki zapowiada ciekawa i dość lekką książkę, jednak treść wcale do najlżejszych nie należy. Ja wiem, to moja wina, bo założyłam, ze będzie to opowieść pełna humoru, tak jak w przypadku książek o Jakubie Wędrowyczu.

Tymczasem autor sprowadza na Ziemię zagładę i dzięki kosmitom przenosimy się do średniowiecznej Norwegii. Zadaniem Marka i jego towarzyszki Heleny jest odnalezienie tytułowego Oka Jelenia.Jednak sprawa nie jest wcale taka prosta, gdyż nasi bohaterowie nawet nie wiedzą co to takiego. Już w drodze do Nidaros Hela zostaje sprzedana, a Marek skazany na karę śmierci, chłopakowi cudem udaje się wyjść z opresji. Podąża do miasta i zmaga się tam z trudami dnia codziennego, bo życie w średniowieczu okazuje się na prawdę trudne. Musi odnaleźć Helę, o ile dziewczyna jeszcze żyje i wywiązać się z zadania, które mu powierzono. 

Ogromny plus dla autora za pomysł, czytelnik, nie nudzi się ani chwili, w książce ciągle coś się dzieje, ciągle się czegoś dowiadujemy, jesteśmy na prawdę zasypywani przez informację. W związku z czym wielki ukłon w stronę Pilipiuka, ponieważ musiał się on na prawdę gruntownie przygotować do napisania tej książki. Samo zagadnienie Hanzy, o którym przeciętny czytelnik, czyli ja na prawdę nie wiele wie. Dodatkową trudnością świadczącą o kunszcie autora jest połączenie 3 stylów mówienia - współczesnego, XIX wiecznego i średniowiecznego, którymi umiejętnie żongluje. 

Co mi się nie podobało? Gwałt i mord, którym książka ocieka. Może i jestem delikatna kobieta ale bardzo nie lubię opisu takich scen, których niestety Pilipiuk nam nie oszczędza. Nie podobał mi się katolicki patos, którym karmi nas autor.

Książka oczywiście zakończyła się w najciekawszym momencie, jednak ja mam duże wątpliwości co do tego czy sięgnąć po kolejny tom.

Tytuł: Oko Jelenia. Droga do Nidaros

Autor: Andrzej Pilipiuk

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Liczba stron: 398

Moja ocena: 4/10

Joanne Kathleen Rowling - Harry Potter i Komnata Tajemnic

Nadal nadrabiam zaległości z dzieciństwa. Drugą część magicznej opowieści o Harrym Potterze przeczytałam już dość dawno, wciągnęła mnie o wiele mocniej niż pierwsza. Odłożyłam ją na półkę a raczej oddałam mojemu Chłopcu i pobiegłam do biblioteki po następną. 

Harry tym razem musi zmierzyć się z potworem czającym się w Komnacie Tajemnic. Po drodze rozwiązuje wraz z przyjaciółmi wiele zagadek i łamie kilka przepisów szkolnych. 

Tym, którzy nie czytali więcej szczegółów nie wyjawię. Ci, którzy mają lekturę za sobą na pewno ją doskonale pamiętają, bo książka zapada w pamięć na bardzo długo.

Jak widać jest to pozycja dla wszystkich, bez względu na wiek. Polecam i dużym i małym.

Tytuł: Harry Potter i Komnata Tajemnic

Autor: Joanne Kathleen Rowling

Wydawnictwo: Media Rodzina

                                                                          Liczba stron: 350

                                                                          Moja ocena: 10/10

                                                                          Jak ja ostatnio wszystkie książki wysoko oceniam ;)

Vladimir Nabokov - Lolita

''Lolito, światłości mojego życia, ogniu moich lędźwi. Grzechu mój, moja duszo. Lo-li-to: koniuszek języka robi trzy kroki po podniebieniu, przy trzecim stuka w zęby. Lo. Li. To. Na imię mała Lo, po prostu Lo, z samego rana, i metr czterdzieści siedem w jednej skarpetce. W spodniach była Lolą. W szkole - Dolly. W rubrykach - Dolores. Lecz w moich ramionach zawsze była Lolitą.''

O "Lolicie" słyszał chyba każdy, książka wiele lat po premierze nadal wzbudza kontrowersje. Wielu oburza, inni uważają, że Nabokova można utożsamiać z głównym bohaterem jego książki. Ja w stylu autora zakochałam się od pierwszego akapitu. Kupił mnie już pierwszymi słowami, wszelkie plotki mam w nosie, dla mnie Nabokov jest mistrzem, posługuje się słowem niczym szermierz szpadą. 

Pierwsza część mnie urzekła, czytałam z zapartym tchem o miłości Humberta do słodkiej Lolity, druga lekko zawiodła. Była o wiele bardziej brutalna i pozbawiona subtelności. Jednak chyba sam autor zdaje sobie z tego sprawę, w ostatnich słowach skierowanych do czytelnika pisze, że właśnie w taki sposób chciał napisać tę książkę, chociaż wie, że wielu czytelników nie jest w stanie przebrnąć przez drugą część. 

Polecam bardzo serdecznie wszystkim, którzy tego dzieła jeszcze nie czytali, uważam, ze to pozycja obowiązkowa. Jak dla mnie arcydzieło.

Tytuł: Lolita

Autor: Vladimir Nabokov

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 416

Moja ocena 10/10

Hura!

Ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu, zdziwieniu i radości nabyłam najnowszy i niestety ostatni tom "Cukierni pod Amorem".

Jednak Cukiernia grzecznie czeka w kolejce bo w chwili obecnej włóczę się po Wilżyńskiej Dolinie.

Marek Tomalik - Australia. Gdzie kwiaty rodzą się z ognia.

Książkę tę przeczytałam już dość dawno, jednak czas nie zatarł wrażenia jakie na mnie wywarła oraz chęci zobaczenia chociaż 1/10 miejsc, które widział i opisał Marek Tomalik.

Książka jest opisem podróży po Australii, drogi trudnej, szlakami położonymi setki kilometrów od najbliższej ludzkiej osady, gdzie podróżnik zdany jest tylko na siebie i na własną wiedzę i umiejętności. Bo taka podróż nie jest wycieczką dla wszystkich, należy się do niej gruntownie przygotować, przede wszystkim merytorycznie. Należy wiedzieć jak najwięcej o terenie, w który się wyrusza. I Tomalik przekazuje tę wiedzę i robi to w sposób bardzo przystępny. 

Ogromną zaletą tej książki są piękne zdjęcia przesycone kolorami oraz bardzo ładny papier, na którym została wydana.

Jedynym minusem jest język autora, który czasami był zbyt potoczny i uwierał czytelnika. Nie jest to literacki majstersztyk, jednak czyta się szybko.

Uważam, że książka powinna dalej wędrować by koleje osoby mgły poznawać ten wspaniały kontynent jakim jest Australia oraz tak jak ja mogły zapragnąć odwiedzić ten kraj.

Książkę przeczytałam dzięki akcji Włóczykijka.

Autor: Marek Tomalik

Tytuł: Australia. Gdzie kwiaty rodzą się z ognia

Wydawnictwo: Otwarte

Liczba stron: 315 

Moja ocena: 9/10

A oto skromna fotorelacja z przybycia książki i jej podróży ze mną :)

Carlos Ruiz Zafon - Pałac Północy

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i obiecuję, że nie ostatnie. Bo pomimo tego, że książka powiela pewne schematy to akcja pędzi niczym pociąg przedstawiony na okładce. 

Czytelnik pochłania książkę jednym tchem, zapominając o reszcie świata. 

Bohaterami tej książki jest grupa przyjaciół, wychowanych w sierocińcu. Połączyła ich wspólna samotność i zamiłowanie do przygód. Każdy z członków tajemniczego klubu, który tworzą obdarzony jest innym talentem, który będzie pomocny w rozwikłaniu zagadki, którą Zafon tka niczym pajęczą sieć.

Historia jest na prawdę zawiła, pełna zwrotów akcji.

Młodzi ludzie będą musieli wystawić swoją przyjaźń na nie jedną próbę by wygrać walkę z ognistym demonem, który pragnie zdobyć duszę jednego z ich przyjaciół.

Wiele osób zarzuca temu pisarzowi, że jego jego język jest zbyt górnolotny i w ustach szesnastolatków brzmi zbyt pompatycznie i mało naturalnie. Jednak ja o wiele bardziej lubię czytać dobrze zbudowane, rozwinięte dialogi, w których autor nie sili się na sztuczny humor. 

Myślę, ze każdy z nas jako małe dziecko pragnął przygód, które zapierają dech w piersiach, książka Zafona jest odpowiedzią na te dziecięce pragnienia, jednak niestety nie kończy się pełnym sukcesem, zwycięstwo zostaje okupione ofiarą. (I znów nie było sielankowego zakończenia, które tak lubię, coś ostatnio nie mam szczęścia do książek z happy endem).

Większość pewnie już książkę czytała bo było o niej dość głośno a osobom, które nie czytały serdecznie zachęcam do lektury, bo warto.

Tytuł: Pałac Północy

Autor: Carlos Ruiz Zafon

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 286

Moja ocena: 8/10

Sherry Argov - Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy

"Wiecie co, chłopcy? Reaktor jądrowy jest jak kobieta. Wystarczy przeczytać instrukcję i wcisnąć odpowiedni przycisk".

                  ~Homer Simpson, Simpsonowie

Książkę przeczytałam tylko dla tego, ze pożyczyła mi ją moja współlokatorka, której z kolei pożyczyła tę książkę koleżanka z pracy. Czyli książka ma siłę przebicia i przyciągania. 

Do wszelkich poradników zawsze podchodzę z przymrużeniem oka, w tym przypadku też tak było, jednak książka okazała się wyjątkowo wciągająca. Przeczytałam ją jednym tchem.

Autorka opisuje jak powinnyśmy postępować by mężczyźni doszli do wniosku, że jesteśmy kobietami idealnymi, znającymi własną wartość i bez żadnych nacisków postanowili się nam oświadczyć i wyprawić huczny ślub.

Pokazuje też jakie sztuczki testują na ans mężczyźni, oraz to jak na nie reagować. wszystkie wywody są poparte przykładami z życia.

Autorka otworzyła mi oczy na kilka rzeczy, może zostanę zołzą i je przetestuję? 

Czy książkę powinna przeczytać każda kobieta, może... Lektura ciekawa i pełna humoru, warto przeczytać ja dla samej siebie, bo raczej w to, że po tej lekturze męski trup będzie słał się u moich stóp bardzo wątpię.

Autor: Sherry Argov

Tytuł: Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy

Wydawnictwo: Bellona

Liczba stron: 206

Moja ocena: 6/10